milli eğitim bakanlığı'nın ilkokul bilmem kaçıncı sınıflar için hazırladığı türkçe kitabında vardı bu başlıklı bir yazı. üzerindeki temsili resimde kafasında pırpır uçak pilotlarının deri bonemsi kaskından bulunduran bir çocuk umutla fezaya bakıyordu. GEÇEN YAZ UÇAK GÖRDÜM BEN DE PİLOT OLUCAM ANINAKOYİM! özetli bir yazıydı. algı, beğeni ve altyapı olarak o seviyenin üzerinde olmama rağmen "okuduğumuzu anladık mı" sorularını da burun kıvırarak cevaplamamış, "ali niçin pilot olmak istiyor" sorusunu "babası pilotmuş heralde ya da maaşı iyidir, ne biliyim" diye geçiştirmemiştim.
o zamandan bu zamandan bu zamana kafama birşeyler geçirip gökyüzüne bakmasam da aslında ben de sık sık aşağıladığım okuma parçasında anlatılanları yapıyorum. hayal kuruyorum. bunu kağıt üzerinde zaman belirterek yapınca plan yapmak oluyor. zamanlı zamansız düşünüyorum. özellikle büyük kırılma noktaları, ciddi adımlar öncesinde daha bir yoğunlaşıyor bu aktiviteler. sonrasında ise değişkenlik gösteriyor, beklenen sonuca ulaşılsa da ulaşılmasa da. pek tabi burda "insanlar büyüdükçe hayelleri şeyolur" geyiği çevirmeyeceğim. lakin bir sene önce "güzel bir işe girer, küçük bi ev tutarım, bütün gün uzanır ayaklarımı izlerim" derken, bugün "ulan şu bilgisayara bi sims yüklesem de güzel bi ev döşesem, biraz para kazanınca da plazma alırım" diyorum. çok iyi diyorum çok güzel iyi diyorum.
Monday, May 31, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment