gazi

ilkokuldayken dönemin cumhurbaşkanı süleyman demirel şehre gelmişti (suleyman is in town). heykel açılışı gibi bişe vardı. biz de aldık elimize ufak kağıttan türk bayrakları sallaya sallaya tören alanına gittik. orda bi tane yaşlı asker kıyafetli adam duruyordu. "aha gazi" diye koştuk yanına. tabi hayat bilgisinde basmışlar milliyetçiliği, basmışlar vatan millet sakaryayı. bütün sevgimizi saygımızı kusacağımız birini bulunca fırsatı kaçırmadık. amca da şahsi şovunun peşinde, heykelden çaldığı ilgiden hoşnut bizle konuşmaya başladı. biz amcaya daha bi saygı gösterebilmek için "siz istiklal savaşı gazisi misiniz" diye sorduk. tabi bildiğimiz başka önemli savaş yok. "siz viyanayı kuşatan ekipte miydiniz" diye sormayacak kadar da tarih bilgimiz var. hepimiz gözlerimiz çakmak çakmak amcanın ağzından çıkacak "evet çocuklar, çok çetin zamanlardı, atatürk samsun a ayak basınca herkes birbirine daldı" diye başlayan hikayeler bekliyoruz. adam fazla s.klemeden "kore gazisiyim" dedi. bi an kalakaldık zira hayat bilgisi dersinin müfredatında kore savaşı diye birşey yok, kore'nin yerini üç aşağı beş yukarı kestirsek de amcanın bekleneni verememesi üzerine madalyalarına şöyle bir bakıp heykelin bulunduğu yere doğru ilerledik.

akşam serviste dönerken arkadaşım servis şöförüne "suat amca, biz bugün istiklal savaşı gazisi gördük" dedi. içtenlikle onaylamıştım.